The Beguiled (2017) OCR 23.976 fps runtime 01:33:08
เล่ห์ลวง พิศวาส ปรารถนา
ปี 1864 รัฐเวอร์จิเนีย 3 ปีในสงครามกลางเมือง
เอ้านี่
เธอตกใจกลัวสินะ
เปล่า...
ค่ะ
ฉันก็กลัว
คุณขยับตัวได้ไหม
จะพยายาม ถ้ามีที่ให้ไป
รร.ฟาร์นส์เวิร์ธอยู่อีกฟากของป่านี้
รร.กุลสตรีมาร์ธา ฟาร์นส์เวิร์ธ
ที่นั่นมีผู้ชายรึเปล่า
มีแค่นร.อีก 4 คน ครู 1 และคุณครูฟาร์นส์เวิร์ธ
พวกทาสไม่อยู่แล้ว
ไม่รู้เขาจะต้อนรับ แยงกี้แบบคุณไหม
แต่ว่า...ก็ดีกว่าอยู่ที่นี่
มันก็จริง
ฉันจะรับคำเชิญของเธอ ช่วยฉันหน่อยได้ไหม
สักครู่นะ ขอฉันหายใจก่อน
ได้ค่ะ
มานี่
คุณตัวหนักกว่าพี่ชายหนูมาก
แล้วตอนนี้เขาอยู่ไหน
เขาถูกฆ่าตาย ที่เทนเนสซี่
งั้นคงไม่ใช่พวกเรา
ฉันไม่เคยไปรบที่เทนเนสซี่
เธอชื่ออะไร
อามีเลีย แด็บนีย์
ฉันชื่อ แมคเบิร์นนีย์
สิบโท จอห์น แมคเบิร์นนีย์
ยินดีที่ได้รู้จักคุณหมู่ค่ะ
พวกเราจะไปไหนกันนะ
รร.กุลสตรีมาร์ธาฟาร์นส์เวิร์ธ
มีนักเรียนแค่ 5 คนเองหรือ
นร.คนอื่นกลับบ้านแล้ว
แต่ครูมาร์ธายังเปิดอยู่
เป็นเพราะพวกเราไม่มีที่ไปบ้าน
หนูอยู่ที่จอร์เจีย
แต่แม่หนูคิดว่าจะดีกว่า...
ถ้าหนูอยู่ที่เวอร์จิเนีย อีกสักระยะ
เพราะนายพลเชอร์แมนฝ่ายคุณ บุกใกล้แอตแลนต้า
คุณหนีมาหรือ
ฉันอยู่กรมที่ 66 สังกัดนิวยอร์ก
เราโดนโจมตี
ฉันล้มลง
แล้ว... ทุกอย่างเริ่มลุกเป็นไฟ
คุณอยากกลับไปไหม หนูบอกทางคุณได้นะ
ไม่ใช่ตอนนี้
อาจจะรอให้เลือดที่ขาฉัน หยุดไหลก่อน
โรงเรียนกุลสตรีฟาร์นส์เวิร์ธ
ต่อไป คำกริยา "เป็น,อยู่,คือ"
คุณเอมิลี่
ครูมาร์ธาคะ
มารี มากับครู
ช่วยด้วย
ครูมาร์ธาคะ
- เอมี่ - ช่วยด้วยค่ะ
เกิดอะไรขึ้น
เธอเป็นอะไรรึเปล่า
เขามาที่นี่ได้ยังไง
เขาอยู่ลำพังในป่า
หนูทิ้งให้เขาตายที่นั่นไม่ได้
เธอก็รู้ ว่าไม่ควรไปไกลขนาดนั้น
เขาตายรึยังคะ
เอ่อ... ยัง
ตอนนี้ยัง
เร็ว เราต้องย้ายเขาไปที่เฉลียง
ช่วยกันยกเขา เอ็ดวีน่า จับที่ไหล่ค่ะ
- ครูมาร์ธา - เด็กๆ
ช่วยกันแบกเขาไปที่เฉลียง เร็ว เร็วเข้า
ทุกคนต้องช่วยกัน จับขาเขา สาวๆ
1... 2... ยก...
เขาอาจเป็นคนอันตรายก็ได้นะคะ
ยกเขาขึ้นมาก่อน
กรมที่ 66 นิวยอร์ก คุณผู้หญิง
ซาบซึ้งใจ ที่ได้เป็นเชลยของคุณ
เขาเป็นพวกเสื้อน้ำเงินชั่วช้าจริงด้วย
ครูรู้ไหม พวกนั้นฉุดสาวใต้ทุกคนไปข่มขืน..
เลิกพูดเหลวไหลได้ไหม เจน
เรื่องจริงนะคะ
หน้าเขาดูไม่ออก ว่าเป็นแยงกี้ใช่ไหม
เอมี่ เธอช่วยวิ่งเข้าไปในบ้าน
หยิบผ้าขี้ริ้วสีน้ำเงิน มาผูกไว้ที่ประตูรั้ว
ผูกผ้าน้ำเงินให้สายตรวจรู้ ว่าเราจับเป็นแยงกี้ได้
ทำไมเธอถึงไม่ร้องเตือน
เธอต้องเห็นพวกเขาเดินตัดทุ่งมาสิ
ขอโทษค่ะ
หนูลืมไปว่าเป็นเวรยามของหนู
เรื่องแบบนี้ เธอลืมไม่ได้นะ
ครั้งหน้าอาจเป็นโจรสหภาพ มาปล้นสวนเรา
ไก่หลายตัวของเรา หายไปก็เพราะแบบนี้
เอาละ...
มารีขึ้นไปข้างบน
ถ้าเห็นทหารฝ่ายเรา ร้องเรียกพวกเขาเลย
ได้ค่ะ
เราควรล้างแผลให้เขา
ใช่
และเราต้องเย็บแผลด้วย
เอ่อ... เอมี่ ครูบอกเธอแล้วไม่ใช่รึ
ให้เอาเศษผ้าน้ำเงิน ไปผูกไว้ที่รั้วแจ้งสายตรวจ
เขาเสียเลือดขนาดนี้ ถ้าไปตอนนี้คงตายแน่
ชาวคริสต์ควรช่วยเหลือผู้อื่น ไม่ใช่หรือคะ
ใช่ๆ ถูกของเธอ
เราควรช่วย
เขาคงจะไม่รอด
งั้นเราจะรอจนกว่าอาการเขาจะดีขึ้น
ค่อยส่งตัวเขาไป แบกเขาเข้าข้างใน
เร็วเข้า
เธอต้มน้ำร้อนให้ครูที เอมิลี่
และเราต้องใช้ผ้าด้วย
ผ้าอะไรก็ได้ที่เหลือใช้
อลิเชีย เจน
ไปหาผ้ามา แล้วเอาไปให้ที่ห้องดนตรีนะ
- ได้ยินรึเปล่า - ค่ะครู
เอาละ
ครูเอ็ดวีน่า
ปิดประตูด้วย เด็กๆ
- เด็กๆ ขอกรรไกรหน่อย - ค่ะ ครูมาร์ธา
นี่ค่ะ
ไปเอาผ้ามาอีก
- ฉันต้องใช้ผ้า - ค่ะ ครูมาร์ธา
เหล็กที่ฝังในขานี้ มีมากพอทำเกือกม้าได้เลย
น่าจะเอาออกเกือบหมดแล้ว
ฉันต้องใช้เข็มแล้ว
หยิบเข็มร้อยด้ายให้ที
- ถอยไป - หยุดน่า
ได้ยินที่พวกเขาคุยกันไหม
ไม่
เอ็ดวีน่า ขอน้ำหน่อย
ฉันจะเช็ดตัวเขา
ค่ะ ครูมาร์ธา
นึกแล้วเชียว
เขาจะตายไหมคะ
ครูคิดว่าไม่ใช่วันนี้
แล้วจะเป็นยังไงต่อคะ
เราจะส่งตัวเขาให้หน่วยลาดตระเวน แน่นอน
ระหว่างนี้ห้ามพวกเธอมาด้อมๆ มองๆ ที่นี่
หรือโผล่หน้ามาห้องนี้ เข้าใจไหม
เผื่อครูใหญ่อยากรู้ เขาชื่อ
หมู่จอห์น แมคเบิร์นนีย์
เขาจะไม่อยู่ที่นี่นานพอ
จนทำให้ชื่อเขามีผลอะไรกับเรา
วันนี้มีเรื่องเกิดขึ้นมากมาย
ไม่ต้องเรียนต่อแล้ว
เรามีงานต้องเย็บปะอีกมาก
ดี
- งั้นไปที่ห้องเย็บผ้า - ไปจ้ะ เด็กๆ
ฉันจะอยู่ที่นี่อีกไม่นานหรอก เอมี่
ระวัง เย็บให้ตรงๆ นะ
เจน เธอก็เหมือนกับพวกเราทุกคน
เธอไม่ไป เพราะไม่มีที่ให้ไป
ฉันมีนะ
พ่อฉันอยู่กับนายพลลี
ถ้าฉันต้องการ
ทหารจะมารับฉันไปหาพ่อทันที
ถ้ามีใครรู้ ว่าพวกเขาอยู่ที่ไหนนะ
ให้สวย เท่าๆ กัน
แม่ฉันส่งข่าวมาจากชาร์ลส์ตัน ว่าการปิดล้อมน่ากลัว
แม่บอกว่าฉันอยู่ที่นี่ อาหารการกินดีกว่าที่บ้าน
จริงจ้ะ
เธอไม่น่าพาอีตาแยงกี้นั่นมานี่
ฉันเห็นด้วย
เขาอาจมาสอดแนม
ให้พรรคพวกบุกมาตอนดึก ปล้นสวนของเรา
ครูว่าไม่น่านะ คุณเจน
ครูเอ็ดวีน่า ครูกลัวคนโฉดเสื้อน้ำเงินนั่นไหม
ไม่
อีกอย่าง เรียกเขาแบบนั้นมันไม่สุภาพนะ
เขามีชื่อ
สิบโท จอห์น แมคเบิร์นนีย์
จอห์น...
- ไหนดูซิ - หนูทำถูกไหมคะ
ถูกจ้ะ แต่เย็บให้ชิดกว่านี้อีกได้
ได้ค่ะ
ทหารฝ่ายเรามาค่ะ
กำลังผ่านมาทางนี้
เราไปทักทายพวกเขาได้ไหมคะ
ไม่ ครูไม่อยากให้พวกนั้นเห็นพวกเธอ
หนูว่าพวกเขาจับเชลยมา...
ขึ้นข้างบน
- เดี๋ยวนี้จะเกิดอะไรขึ้น - ฉันมองไม่เห็น
มีข่าวอะไรหรือคะ
จับแยงกี้พวกนี้ไปขังให้ตาย
สายัณห์สวัสดิ์ค่ะ ผู้กอง
สวัสดียามเย็นครับ
เธอว่าครูมาร์ธาจะบอกเรื่องเขา กับพวกนั้นไหม
อยู่ที่นี่คนเดียวหรือครับ ครู
- ยังมีอีก 2-3 คนค่ะ - งั้น...
ครูกำลังบอกเขาอยู่รึเปล่า
ฉันตอบไม่ได้
งั้นคุณครูระวังตัวด้วย
มีพวกแยงกี้หลายคนแตกทัพ
หนีไปคนละทิศละทางในป่า
พวกนี้จนตรอก
ไม่ทราบว่าคุณพอจะมีกระสุน
เหลือบ้างไหม
ครูจะเอาไปทำอะไรหรือ
พ่อฉันทิ้งปีนลูกโม่ไว้ให้
ฉันคงอุ่นใจกว่านี้ ถ้ารู้ว่ายังใช้มันได้
ผมอาจจะพอมีเหลือบ้าง
- ขอบคุณค่ะ - นี่ครับ
ยินดี
เขากำลังให้อะไรครูไม่รู้
ครูระวังตัวด้วย
- เอาละ ไปต่อได้ - พวกเขาไปกันแล้ว
ครูไม่ได้บอกพวกเขา
เธอไปทำอะไรในนั้น
ไว้พบกันใหม่ค่ะ
หนูแค่มาคุยกับเขา เป็นการส่วนตัว
ควรให้เขาพักผ่อน
เขาไม่ใช่นก หรือแมลงทับบาดเจ็บ ที่เธอเก็บมานะ
เราขอสวดมนต์ให้ทุกคน ที่เราสูญเสียไป
และขอให้
พวกเราไร้ภัยใดๆ กล้ำกรายตลอดคืน
เอเมน
มีใครอยากขอพรเป็นพิเศษไหม
ฉันขอให้พระเจ้าช่วยให้ ทหารบาดเจ็บผู้นี้หายดี
เราขอให้เขาหายเป็นปกติ และจากไปโดยเร็ว
พวกเธอคิดว่าเขาจะรอดไหม
ไม่รู้
ขอให้เราอย่าได้ยินเขาตอนดึกเลย
เขาจะมาหลอกเธอ เธอก็รู้เขาจะมา
แมรี่ หยุดนะ
กลับเข้าห้องเงียบๆ เด็กๆ
อรุณสวัสดิ์
เช้าแล้วสินะ
ราวๆ 6 โมง
ฉันก็คิดอย่างนั้น ได้ยินเสียงนกจาบฝนร้อง
คุณชอบนกหรือ
ชอบมากเลยล่ะ
อะไรในธรรมชาติ ฉันรักหมด
เป็นธรรมชาติ มีอิสระ
หนูว่ามันเป็นนกกางเขนนะ
ฉันเอารังนกที่เก็บไว้ มาให้คุณดูได้นะ
ฉันคงจะมีความสุขมาก
หนูควรไปได้แล้ว
ครูมาร์ธาจะเข้ามาทำแผลให้คุณแล้ว
งั้นเชิญ ขอบใจนะ ที่รัก
แต่ฉันชอบถั่ว
เธอเริ่มจะทำเก่งแล้วนะ
อืม ขอถั่วหน่อยได้ไหม
ได้
อุ๊ย ฉันทำหล่น
ขออีกอันได้ไหม
อรุณสวัสดิ์
แยงกี้เป็นไงบ้าง
เขาสบายดี ดีขึ้นมาก
ครูเอ็ดวีน่า เขาจะอยู่ในห้องดนตรี อีกนานแค่ไหน
จนกว่าเขาจะดีขึ้นจ้ะ
แล้วหนูจะซ้อมไวโอลินได้ยังไง มีศัตรูตัวอันตราย อยู่ในห้องเดียวกัน
คุณเจน ไม่เอา
อรุณสวัสดิ์ สาวๆ
อรุณสวัสดิ์ค่ะ ครูมาร์ธา
เอมี่ เธอเก็บเห็ดได้ไหม ระหว่างที่ออกไปเก็บทหารมา
เก็บได้ค่ะ แต่ไม่แน่ใจว่าจะรับประทานได้
งั้นเดี๋ยวเรามาดูกันดีไหม
ได้ค่ะ
ดูเหมือนมีทหารอยู่นี่จะส่งผลกับเรา
ไปทำธุระของเธอ เธอต้องทำงาน เรียนหนังสือวันนี้
เราจะไม่เล่นดนตรีที่นี่หรือคะ
ไม่ ไปที่ห้องสมุด
อรุณสวัสดิ์ คุณหมู่
อรุณสวัสดิ์ คุณผู้หญิง
ผมกำลังทำให้ที่นี่ วุ่นวายสินะ
ใช่ ถูกต้องค่ะ
คุณพูดขวานผ่าซากจังนะครับ
พูดจาตรงไปตรงมา ผมชอบนะ
คุณชอบจริงหรือ
คุณคิดว่าฉันจะเปลี่ยนไปงั้นรึ... หากคุณชอบหรือไม่ชอบ
ความเห็นของผม คงไม่มีความหมายใดๆ กับคุณ
ผมไม่ได้ต้องการให้คุณชื่นชม
ไม่งั้นหรือ งั้นคุณต้องการอะไร
ไม่ต้องการอะไร
คุณให้ผมมามากแล้ว ผมซาบซึ้งใจที่สุด
คุณไม่กลัวรึ ว่าฉันจะส่งตัวคุณ ให้ทหารฝ่ายเรา
ไม่ ผมไม่คิดอย่างนั้น
ผมไม่ได้พูดว่าคุณจะไม่ส่ง แต่ว่า...
ผมคิดว่าผมอาจเจออะไรที่เลวร้ายกว่านี้มาก
ผมไม่ได้อยากติดคุก แต่ก็ยังดีกว่าตาย
ซึ่งผมคงตายไปแล้ว หากไม่ได้คุณช่วยไว้
ไม่จำเป็นหรอก
ขาคุณยังเจ็บอยู่ไหม
มีบ้าง
ได้ยินมาว่าถ้าไร้ความรู้สึก คือจะสาหัสกว่านี้
จริงครับ
มีบรั่นดีอยู่หากคุณต้องการ
ผมก็คงยินดีมาก
ไม่ได้เสนอเพื่อให้คุณสำราญ แต่ให้ทุเลาความเจ็บ
ทราบครับ
ฉันขอเตือนนะ หมู่แมคเบิร์นนีย์ คุณไม่ใช่แขกของเรา
คุณเป็นคนที่เราไม่ต้อนรับมากที่สุด
และเราจะไม่ทำให้คุณได้เพลิดเพลิน
ผมก็ไม่คาดหวังหรอกครับ
แม้คุณจะพบว่าผมมีความสุขได้ง่ายดาย
มีอะไรจ๊ะ
มาดูว่ามีอะไรที่หนูพอช่วยได้ไหมคะ
ไม่จ้ะ ไม่มีอะไรที่เธอช่วยได้
แค่เธอเรียนหนังสือและทำงานอื่น ก็ยุ่งพอแล้ว
หนูแค่อยากจะช่วย
ไม่จำเป็นหรอก
คุณอลิเชีย ฝากบอกคนอื่นๆ ด้วยว่า ห้องนี้ห้ามเข้าเด็ดขาด
ค่ะ ครู
คุณวางใจที่ผม อยู่ในบ้านของคุณได้ครับ
ฉันไม่รู้จักคุณ
ผมคิดว่าถ้าคุณรู้จักผม...
คุณจะไว้ใจ
คุณจะไม่อยู่ที่นี่นานพอหรอก
คุณผู้หญิง?
คะ คุณหมู่
ที่นี่คงไม่มีสบู่ กับมีดโกนสินะครับ
แล้วฉันจะลองหาดูให้
ขอบคุณครับ
อย่าเปิดเผย ความรักที่ไม่เคยเอื้อนเอ่ย
เพราะสายลมอันอ่อนโยน
บรรจงเขียนตัว "อี" นะ
เก่งมากจ้ะ คุณเจน
เราใกล้จะเสร็จกันรึยัง
ใกล้แล้ว นี่แถวสุดท้ายแล้ว
อลิเชีย
หนูอยากเอานี่มาให้คุณเมื่อคืน เพราะกลัวว่าคุณ อาจจะตายก่อนรุ่งสาง
แต่พอคิดได้ว่า คุณหมดสติอยู่
คุณก็คงอ่านไม่ได้อยู่แล้ว
มีเหตุมีผลดีมาก
คุณเป็นคาทอลิกรึเปล่าคะ
ฉันรับศีลจุ่มมาแล้ว
ถ้างั้น นี่หนังสือสวดมนต์ให้คุณค่ะ
ขอบใจ
หนูคิดว่าคุณ อาจอยากสารภาพบาปเมื่อใกล้ตาย
ฉันคิดว่าฉัน น่าจะอยู่ต่อได้อีกหน่อย
ฉันนี่เสียมารยาทจริง ฉันจอห์น แพททริก แมคเบิร์นนีย์
ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ
ยินดีที่ได้รู้จักครับ
ช้าก่อน สาวน้อย
เธอคิดจะใส่ต่างหูไข่มูกของครูไปไหนรึ
โถ ครูเอ็ดวีน่า อย่าคิดน่าเกลียดนักสิคะ
วันนี้ใครๆ ก็แต่งสวยกันทั้งนั้น
แต่พวกเขาก็ไม่ได้ใส่เครื่องประดับของครู
หนูแค่ยืมมาใส่
เช้านี้ครูก็สวยไม่เบา
ครูแต่งองค์ทรงเครื่องชุดใหญ่
ครูเปล่านะ
ไม่เห็นครูติดเข็มกลัดนั่น ตั้งแต่คริสต์มาสที่แล้ว
กลับไปทำงานได้แล้ว
เดี๋ยว...
อย่าเพิ่งเดินหนี
คุณอยากมาดูอะไรผมรึเปล่า
ขอบคุณ
ดูเหมือนคุณจะใช้มือขุดหลุม
ใช่ครับ
ระหว่างสู้รบ ตอนที่มีลูกเหล็กบินข้ามศีรษะ
แวบแรกที่ผมคิดคือต้องฝังตัวเอง
แต่พอทำไม่ได้ คุณวิ่งหนีสินะ
ใช่
สาบานต่อพระเจ้าได้ ว่าผมหนีจริง
มันไม่กล้าหาญเลยนะที่คุณวิ่งหนี
อาจจะไม่ แต่ว่าฉลาด
ผมคิดนะ
เพราะคุณรอดมาได้ใช่ไหม
ทำให้ตอนนี้ผมได้พบคุณ
คุณไม่รู้จักฉันเสียหน่อย
ผมรู้จักชื่อของคุณ
ครูเอ็ดวีน่า มอร์โรว์
คุณได้ฟังเรื่องอะไรของฉันมาอีก
ไม่มี รู้เพียงแค่ชื่อของคุณ
เป็นชื่อที่เพราะ
เด็กๆ ไม่ควรจะเล่าเรื่องคนอื่น
คุณจะสนใจทำไม พวกนั้นพูดถึงคุณว่าไง
ฉันไม่ได้สน
แค่ไม่อยากให้คุณเข้าใจผิด
งั้นคุณก็สนใจ ว่าผมคิดถึงคุณว่าไง
คุณเป็นคนแปลกหน้าของที่นี่
เท่านั้น
และฉันไม่อยากให้คุณเข้าใจผิด
งั้นคุณอาจทำให้ผมเข้าใจถูก
ได้ด้วยการเล่าเรื่องของคุณให้ฟัง
คุณเป็นคนที่ไหน คุณเอ็ดวีน่า มอร์โรว์
บ้านของพ่อฉันอยู่ที่ริชมอนด์
ฉันย้ายจากซาแวนนาห์ ตอนยังเด็กมาก
เราย้ายไปหลายที่ตามบริษัทของพ่อ
ตอนนี้คุณกำลังรอให้คนรักกลับมา
เมื่อสงครามยุติสินะ
ฉันไม่มีใครอยู่ในกองทัพ
แล้วคุณมาลงเอยที่นี่ได้ยังไง
ทำไมคุณสนอกสนใจเรื่องฉันนัก
แค่คิดว่าคุณกับผม เราต่างไม่เข้ากับที่นี่
ผมพนันว่าคุณเป็นคนรักอิสระ
ผู้หญิงคนอื่นก็ไม่รู้ จะสนิทสนมกับคุณยังไง
และแน่นอน ไหนจะหน้าตาของคุณ
มันไม่สำคัญสำหรับฉันหรอก
แต่มันสำคัญ สำหรับคนอื่นแน่นอน
ประทานโทษที่ต้องพูด หวังว่าคุณคงไม่รังเกียจ
ผมเดินทางมามาก
ไม่เคยเจอใครที่สวยเท่าคุณ
บอกอะไรผมหน่อยได้ไหม
คุณมอร์โรว์
ไม่ต้องกลัว
ถ้าคุณต้องการสิ่งใดก็ได้...
คุณปรารถนาอะไรที่สุด
ถ้าคุณอยากได้อะไรก็ได้ คุณต้องการอะไร
อะไรก็ได้งั้นหรือ
ใช่ อะไรก็ได้
มีคนพาไปให้ไกลจากที่นี่
สวัสดีค่ะ หมู่แมคเบิร์นนีย์
จอห์น
เจ้านกเดินดงสีดำบนต้นไม้
เกาะอยู่บนต้นหลิว
ฉันว่าฉันได้ยินมันร้องเพลง
ร้องดังเหลือเกิน
"จงมาหาเรา ผู้ตรากตรำงานและแบกภาระหนัก
"เราจะให้ท่านหายเหนื่อยเป็นสุข
"จงเอาแอกของเราแบกไว้ แล้วเรียนจากเรา
"เพราะเรามีใจอ่อนสุภาพ
"และถ่อมลงและท่านจะพบ ที่สงบสุขในใจของตน
"ด้วยว่าแอกของเราแบกง่าย..."
หนูขอไปห้องน้ำได้ไหมคะ
รอหน่อยไม่ได้หรือ
งั้นเชิญ
"ด้วยว่าแอกของเราแบกง่าย
"และภาระของเราก็เบา"
ฝันดีค่ะ คุณหมู่
ขอพระเจ้าทรงปกปักษ์กองทัพของเรา
ให้พวกผู้ชายของเราปลอดภัยกลับมา
จ้ะ
1 2 3 4...
5 6 7 8...
1 2 3 4...
5 6 7 8...
- พร้อมไหม - โอเค
เอาละนะ
ไม่เอานะ
กินซะ เฮนรี่
พอละ
มานี่
หมู่แมคเบิร์นนีย์ให้กระดุมของเขามาเม็ดนึง
คุณเอมี่
โปรดอวยพรแก่เรา
และอาหาร
ที่โปรดประทานแก่เรา
เดชะพระบุตร และพระผู้เป็นเจ้าเอเมน
เอเมน
ครูคิดได้ว่าเราทุกคน อาจครุ่นคิด
เรื่องหมู่แมคเบิร์นนีย์มาอยู่ที่นี่ โดยไม่คาดคิด
แน่นอนว่าจนกว่าขาของเขาจะหาย
เราน่าจะคุยกันว่า ควรแสดงน้ำใจยังไง
และเราจะได้เรียนรู้อะไร จากการมาของเขา
แต่ละคนคิดยังไงกับเรื่องนี้
คุณอลิเชียคิดว่า
เราจะเรียนรู้อะไร จากการที่เขามาที่นี่
การที่เขามาอาจทำให้เรานึกได้ว่า...
บนโลกนี้ยังมีสิ่งอื่นนอกจากบทเรียน
ครูว่าทั้งหมดนี้เหมาะสมกับ
ดรุณีรุ่นเธอ
ถ้าเราได้เรียนรู้อย่างถูกต้อง เมื่อยังเยาว์
เราก็จะมีชีวิตที่สงบสุข
เมื่อต้องประสบกับสิ่งล่อใจทางโลก
การปรากฏตัวของศัตรูที่น่าชังผู้นี้
เตือนให้เรานึกได้ว่าสงครามยังไม่จบ
เราต้องเสียสละและสวดมนต์
ครูขอพูดว่า
อากาศบริสุทธิ์ใดๆ จากโลกภายนอก
เราทุกคนควรยินดีต้อนรับ
ได้ยินว่า เขาเป็นทหารรับจ้าง
ฉะนั้นเขาอาจไม่ใช่ศัตรูแท้จริง
ทหารรับจ้างคืออะไร
หมายถึงกองทัพ จ้างเขาไปรบ
เขาไม่ได้สู้เพื่ออุดมการณ์ ของพวกนั้นจริงๆ
เรื่องนั้นเราไม่รู้หรอกดู
เขารู้เรื่องธรรมชาติ
หนูหวังจะได้รู้จักสัตว์ป่าต่างถิ่น
ดูเขาจะเป็นคนอ่อนไหว
งั้นหรือ
ฉันพบว่าเขาเข้าอกเข้าใจ
งั้นหรือ
งั้นคุณต้องเล่าสิ่งที่คุณพบ ให้เราฟังอีกนะ
ในฐานะชาวคริสต์ที่ดี
ทานอาหารเสร็จ เราควรสวดมนต์ร่วมกับคุณหมู่
ก่อนเราไปพักผ่อน
ค่ะ ครูมาร์ธา
ไปกันดีไหม
คุณหมู่
สนใจอยากร่วมสวดมนต์กับเราไหมคะ
ได้ครับ
แต่ก่อนอื่น เราน่าจะมีดนตรีสักหน่อย หากไม่รบกวนคุณจนเกินไป
ไม่รบกวนเลย ผมยินดีฟังดนตรีอยู่แล้ว
คุณเจน
ค่ะ ครู
คุณเจนเล่นได้ไพเราะ
งั้นหรือคะ
จริงครับ
วันปีผันผ่านอย่างเชื่องช้า ลอเรน่า
หิมะตกต้องต้นหญ้าอีกครา
ดวงอาทิตย์ลอยคล้อยต่ำจากฟ้า ลอเรน่า
น้ำค้างแข็งเกาะกอบุปผา
ทว่าใจฉันเต้นอย่างอบอุ่นในตอนนี้
เมื่อคิมหันต์ใกล้มาเยือน
ดวงอาทิตย์ไม่เคยคล้อยต่ำเช่นนี้
หรือนภา ไร้เมฆาน่าหลงใหล
เป็นพวกแยงกี้รึเปล่า
ไม่น่าจะใช่ อาจเป็นคนของเรา
เอ็ดวีน่า รออยู่ที่นี่กับเด็กๆ
ถ้าเป็นทหารข้าศึก ฉันจะเคาะประตู 3 ที
เราจะเข้าไปในป่า และรอครูอยู่ที่นั่น
แล้วคุณหมู่ล่ะคะ
เขาไม่อยู่ในสภาพที่จะไปได้ เขาจะอยู่ที่นี่
ทุกคน
มีอะไรให้ฉันช่วยคะ สุภาพบุรุษทั้งหลาย
- เป็นทหารฝ่ายเรารึเปล่า - ฉันหวังอย่างนั้น
ครูเอ็ดวีน่าคะ พวกเราจะทำไงดี
ไม่ต้องกลัวนะเด็กๆ
เชิญทางนี้
พวกเขาอยู่ไหนแล้ว
ครูคิดว่าพวกเขา จะมาจับคุณหมู่รึเปล่า
อาจเป็นได้
งั้นทำไมเรา ไม่ส่งตัวเขาไปซะ
พวกเขาจะมาแล้วใช่ไหม หนูกลัวจัง
ไม่มีอะไร
มากันสองคน ทหารฝ่ายเราสองคน
ครูหาอะไรให้พวกเขาทาน พวกเขาอยู่ในครัว
พวกเขามากันทำไมคะ
อาสามาช่วย
กองทัพจะเคลี่อนพลจากบริเวณนี้
ครูยังไม่ได้บอกพวกเขา เรื่องคุณหมู่
แต่ครูอาจขอให้พวกเขารับเขาไป
แต่ขาเขาเจ็บ คงขี่ม้าไม่ได้
ครูบอกพวกเขาได้ว่า เขาบาดเจ็บ
แนะนำให้พวกเขากลับมาใหม่
แต่มันอาจเป็นสัปดาห์ หรือเป็นเดือน
พวกนั้นคงจะยืนกราน พาเขาไปตอนนี้
แล้วใครจะรู้ว่า จะเกิดอะไรขึ้นกับเขา
พวกนั้นอาจยิงเขา แล้วทิ้งให้ตายบนถนน
ครูอนุญาตให้คุณหมู่อยู่ จนกว่าจะหายดีได้
แล้วค่อยส่งเขาไป ตามทางของเขาตามลำพัง
ดีค่ะ
เราต้องคิดถึงการทำบุญของชาวคริสต์ด้วย
ครูพูดราวกับว่า เขาไม่ได้อยู่ในห้องนี้
และไม่แน่ใจว่าเรา จะมองเขาเป็นศัตรูได้ไหม
ขอร้องละค่ะ ครูมาร์ธา
ครูจะอนุญาตให้คุณหมู่อยู่ที่นี่ จนกว่าขาจะหาย
แต่ถ้ามีใครในนี้คัดค้าน
ครูจะบอกทหารตอนนี้ ให้พวกนั้นตัดสินชะตาเขา
มีใครคัดค้านไหม
คุณเจน?
ถ้าอย่างนั้น...
ให้เขาอยู่ต่อ
ตัดสินใจได้แล้ว
ไปนอนได้ ทุกคนเลย
เร็วเข้า สาวๆ ไปเร็วจ้ะ
เราไปทักทายพวกทหารได้ไหมคะ
ไม่ได้ๆ ๆ
ครูไม่อยากทำพวกเขาไขว้เขวเสียงาน
- ไปเร็วจ้ะ เด็กๆ - ครูเอ็ดวีน่า
คืนนี้ไม่ธรรมดา
ต้องขอบอกว่า...
ตอนพวกเขาเห็นฉัน
พวกเขาว่าไม่มีอะไรน่ากลัวเท่า ผู้หญิงขวัญเสียที่ถือปีน
เดี๋ยวฉันมา
คุณอยากดื่มบรั่นดีด้วยกันไหม
ผมอยากดื่มมากครับ
เธอคิดว่าเขา จะอยู่ที่นี่นานแค่ไหน
ดูครูมาร์ธาจะเริ่มชอบเขา
ฉันเชื่อว่าเขา ก็ชอบที่นี่ด้วย
เธอจะไปรู้อะไร
ฉันได้คุยกับเขาตามลำพัง
กะอีแค่เธอเป็นคนเจอเขา
คิดรึว่าเธอมีความสัมพันธ์พิเศษ กับเขาแล้ว
เธออิจฉาล่ะสิ
คุณคงเหนื่อยสินะ
จะบอกว่าไม่ลำบาก ก็คงไม่ได้
ผมชื่นชม ความเข้มแข็งของคุณ
ผมรู้มันยาก ที่คุณต้องทำเข้มแข็งเสมอ เพื่อพวกเธอ
พวกเธอโชคดี ที่มีสตรีแกร่งเช่นคุณ
คอยดูแล
ฉันแค่พยายามให้สิ่งจำเป็น ในการอยู่รอดกับพวกเธอ
โลกภายนอกที่พวกเธอจะต้องผจญนั้น ต่างกันมาก
พวกเธอไม่รู้หรอก
พวกเธอไม่มีทางรู้ว่า ข้างนอกเป็นเช่นไร
บางครั้งฉันเหนื่อยล้าเหลือเกิน
ภาวนาให้ใกล้จบลงเสียที
ฉันคิดหาเหตุผลไม่ได้ ทุกคนต้องทนทุกข์มากมาย
เรื่องนี้ไม่มีเหตุผลหรอก
คุณเคยมีใครรึเปล่า ก่อนสงคราม
เคยมี...
ผมเสียใจด้วย
ทุกคนสูญเสียกันมามาก
ผมเคยขลาดเขลา ไม่กล้าจากมา
แต่คุณไม่รู้หรอก การสู้รบเป็นยังไง จนมาประสบเอง
มันคงเลวทรามมาก
ตอนนั้นผมเพิ่งลงเรือ อพยพมาจากดับลิน
มีแค่เสื่อผืนหมอนใบ
จึงรับเงินจ้าง 300 ดอลลาร์มารบแทนคนอื่น
อย่างนี้นี่เอง
ทุกคนย่อมทำสิ่งที่ ไม่ใช่วิสัยของตน
เราจะหาทาง ให้คุณได้กลับบ้าน
ขอบคุณที่ดื่มเป็นเพื่อน คุณหมู่
ฉันขอตัว คุณต้องพักผ่อนให้มาก
ราตรีสวัสดิ์ครับ ขอให้มีค่ำคืนที่ดี
สายัณห์สวัสดิ์ คุณหมู่
คุณเดินได้แล้ว
ครูมาร์ธาคะ
ครูมาร์ธา มาดูค่ะ
มีอะไร
ระวัง
อย่าทิ้งน้ำหนักลงขาข้างที่เจ็บ
ครับผม
เป็นฉันจะไม่หักโหมฝืนร่างกาย
แต่ถ้าคุณอยากเสี่ยงทำดู...
โอ้ว คุณหมู่คะ
ประคองตัวไว้
ช่วยพาฉันออกไปข้างนอกได้ไหม คุณเอมี่
ได้สิคะ
สวัสดีค่ะ คุณหมู่
สาวๆ
วันนี้เวรเธอ ลงแปลงผักสวนครัว
ใช่
เธอก็เห็น ฉันกำลังช่วยคุณหมู่อยู่
ฉันเชื่อว่าเรา ช่วยแทนเธอได้
ไม่ พอได้แล้ว
ครูจะตัดสินเอง ว่าใครต้องทำงานอะไร
พวกเธอไปได้
ค่ะ ครู
นี่ทำให้ฉันนึกถึงครั้งแรก ที่เธอกับฉันพบกัน
กุหลาบของคุณ ต้องตัดเล็มแล้ว
แถวกอมันรก ไม่เป็นระเบียบ
สวนดอกไม้ของคุณ ต้องดูแลแล้ว
ผมจะทำให้พรุ่งนี้
ไม่ต้อง คุณไม่ต้องทำอะไรทั้งนั้น
คุณหมู่เคยทำสวน มามากงั้นหรือคะ
ใช่ เคยทำมาบ้าง
งั้นถ้าคุณมีฝีมือ ในการทำสวนจริง
ไว้คุณดีขึ้น คุณอาจช่วยเราได้
ผมยินดีมากครับ
มา เธอมีงานต้องทำ คุณเอมี่
นี่น้ำค่ะ เผื่อคุณกระหาย
กระหายมากเลย ขอบใจ น้องสาว
ครูมาร์ธาบอกให้หนู กลับไปอ่านหนังสือ
แต่หนูบอกไปว่า คุณมีงานให้หนูช่วย
ใช่ ฉันซุ่มซ่าม ต้องให้เธอช่วยไม่ไปเตะรังนกเข้า
และเธออยู่เป็นเพื่อนฉันด้วย
ฟังนะ อย่าไปบอกใครล่ะ
แต่ฉันคิดว่าเธอ เป็นเพื่อนที่ดีที่สุดในนี้เลย
- จริงหรือคะ - จริงแน่นอน
ถ้าไม่ได้เธอ ฉันคงยังนั่งอยู่ใต้ต้นไม้นั่น
ขอบใจ คุณผู้หญิง
เธออย่าเอาเรื่องเรา ไปนินทาให้คุณหมู่ฟังเชียว
ทำไมฉันต้องทำอย่างนั้นด้วย
คุณหมู่
ขาคุณเป็นอย่างไรบ้าง
มีเจ็บแปลบบ้างบางที
ฉันคิดอยู่แล้ว
คุณคงจำได้ ฉันเตือนแล้วว่า
อย่ารีบเดินเร็วนัก
จริงครับ
แต่ก็ขอบคุณ ที่คุณอยากทำงานไวๆ
- ขอฉันดูหน่อยได้ไหม - ได้ครับ
เอ่อ...
รอยเย็บ ปิดสนิทดี
แผลคุณกำลังหายวันหายคืน
คุณคิดว่าผม จะหายเป็นปกติเมื่อไร
บางคนคงว่า คุณหายดีแล้วตอนนี้
เชื่อว่าแพทย์ทหารคงว่า คุณพร้อมออกรบแล้ว
คุณคงอยากให้ผม ไปแล้วสินะ
ฉันไม่ได้พูดแบบนั้น
ไม่พูดแน่
คุณเป็นกุลสตรี ไม่พูดออกมาตรงๆ หรอก
ฉันจะพูดตรงเมื่อจำเป็นค่ะ หมู่แมคเบิร์นนีย์
ในเมื่อคุณพูดขึ้นมา
จะบอกว่าขาคุณหายดีพอ
ที่จะไปจากนี่ได้ ปลายสัปดาห์นี้
งั้นก็อีกไม่กี่วันแล้ว
ใช่ ถูกต้อง
จะให้ผมไปไหน
เกรงว่านั่นเป็นเรื่องของคุณ คุณหมู่
แต่ฉันคิดว่า คุณอาจจะพบกองทหารคุณ
บนถนนหลักสู่ริชมอนด์
สวนของคุณ ควรมีคนดูแลตลอด
ผมหมายถึง คุณต้องมีคนสวนประจำ
คงกระมัง
แต่ในเวลาแบบนี้ คงต้องไม่มีไปก่อน
น่าเสียดายว่าไหม ที่ผมป่วยต่อไม่ได้
เมื่อไร
ฉันไม่รู้ชัด แต่ครูขอให้เขาไปเสีย
งั้นเราจะต้องทำอะไร ให้เขาพอใจ
จนเขาไม่คิดจะจากไป
เราอาจเสนอกับครูมาร์ธา
ให้คุณหมู่มาร่วมโต๊ะอาหารค่ำกับเรา
ใช่ เขาคงเหงา กินอยู่ในห้องคนเดียว
เราแสดงมิตรไมตรีชาวใต้ ให้เขาเห็นได้
คุณเอ็ดวีน่า มอร์โรว์
ผมคิดถึงการ ได้อยู่ใกล้คุณ
จริงหรือ
ครับ
คุณไม่รู้หรอกว่า คุณน่ารักแค่ไหน
คุณฟาร์นสเวิร์ธว่า ถึงเวลาที่ผม ควรต้องไปแล้ว
ฉันไม่อยากให้คุณไป
ผมก็ไม่อยากไป
ผมรักคุณ เอ็ดวีน่า
ได้โปรดอย่าพูดเช่นนั้น หากคุณไม่ได้ตั้งใจ
ผมตั้งใจ
ผมรู้ใจตัวเอง ตั้งแต่ครั้งแรก ที่เราได้คุยกัน
ผมไม่กล้าพูดเพราะกลัวคุณ จะไม่เข้าใกล้ผมอีก
แต่ที่บอกคุณ เพราะว่าเราไม่มีเวลาแล้ว
มันอาจเป็น โอกาสสุดท้ายของผม
ผมรู้ตัวว่าไม่คู่ควรกับคุณ
- ไม่จริงค่ะ - จริงสิ
คุณแค่ไม่เชื่อมั่นในตัวเอง จึงมองไม่เห็น
ผมเบื่อหน่ายสงครามนี้
ผมอยากไปดูฝั่งตะวันตก
ถ้าคุณไปถึงริชมอนด์ได้ พ่อฉันช่วยคุณได้
ไปกับผมนะ
คุณหมู่?
ครูมาร์ธาเชิญคุณ ทานมื้อค่ำกับเรา
ครูรู้ข่าวรึยัง
ครูมาร์ธาเชิญคุณหมู่ ทานมื้อเย็น กับเราค่ำนี้
ได้ไหม
เกือบได้แล้ว
คุณอลิเชีย ครีมมากไปแล้ว
และเลิกหัวเราะคิกคักเสียที
มารยาทจ้ะ
คุณใส่ชุดนี้แล้วขึ้นมาก ครูเอ็ดวีน่า
ขอบคุณค่ะ
ในนี้อาจยังมีไหล่อื่น ที่ชวนมองอีก
หากเราทุกคนได้รับอนุญาต ให้ใส่ชุดแบบนั้น
ครูว่ามันไม่เหมาะสม กับโรงเรียนกุลสตรี
แต่เรารู้ว่าครูเอ็ดวีน่า คุ้นเคยกับสังคมเมือง
มีมุมมองที่แตกต่าง
ครูว่าเราเปลี่ยนเรื่องดีกว่า
ครูเอ็ดวีน่าจะใช้ผ้าคลุมไหล่ปิดแล้ว
ใช่
เพื่อหลีกเลี่ยง คนให้ความสนใจเรื่องนั้นอีก
ผมไม่ได้ทานอาหารดีๆ แบบนี้นานมากแล้ว
ขอบคุณครับ
คุณอลิเชียทำพายด้วยตัวเอง
หวังว่าคุณจะชอบพายแอ็ปเปิ้ล
ฉันชอบพายแอ็ปเปิ้ล ของโปรดของฉันเลย
ใช้สูตรของครูใช่ไหมจ๊ะ อลิเชีย
ใช่ค่ะ
หนูเป็นคนเก็บแอ็ปเปิ้ล
แอ็ปเปิ้ลอร่อย
พายแอ็ปเปิ้ลก็เป็นของโปรดของหนู
จริงหรือ
เราโชคดีที่มีน้ำเพียงพอให้ทำสวน
จริงครับ
เราฟังเพลงกันดีไหม
ไพเราะมาก เจน
นั่นสิคะ
ฉันคิดเสมอ ว่ามันออกจะโรแมนติก
มาก
คุณผู้หญิง สนใจเต้นรำไหมครับ
หมุน
เดี๋ยว เดี๋ยว
คุณมอร์โรว์
ผมยังไม่มีโอกาสได้บอกคุณ...
คืนนี้คุณงามจับใจมาก
ขอบคุณค่ะ
คืนนี้ผมไปหาคุณจะได้ไหม
สนใจดื่มย่อยไหมคะ คุณหมู่
ได้ครับ
ค่ำนี้วิเศษมากครับ
ใช่ไหมคะ
- ดนตรีไพเราะ - ใช่ค่ะ
สมัยพ่อฉัน เรามีไวน์เก็บไว้มากมาย
ที่นี่จัดงานเลี้ยงบ่อย
แขกเดินทางมาจากทุกที่
คงใหญ่โตโอ่อ่าสินะครับ
ใช่ โอ่อ่าจริงๆ
มีรถม้าจอดเรียงราย
แขกเหรื่อใส่ชุดสวยงาม
บุรุษแต่งตัวภูมิฐาน
อาหารค่ำหรูหรา และมีงานเต้นรำ
ผมขอดื่มให้คุณครับ คุณมาร์ธา
คุณเป็นสตรีที่กล้าหาญที่สุด ที่ผมเคยรู้จัก
ไม่หรอก
ไม่ ความกล้าหาญทั้งหมดก็คือ...
คือการทำสิ่งที่จำเป็นในขณะนั้น
- ถามหน่อย คุณหมู่ - ได้ครับ
คุณคิดว่าสงครามจะยุติ ในไม่ช้าไหม
เร็วๆ นี้ครับ
เร็วเกินกว่าที่พวกคุณชาวใต้ จะพร้อมยอมรับ
ฉันรู้...
และคุณควรมีคนช่วยที่นี่
คนช่วยที่เป็นชาย
เก่งมากจ้ะ คุณเจน
คืนนี้ดูคุณหมู่ สบายอกสบายใจนะ
สาวๆ
มาล้อมวงสวดมนต์ ตอนเย็นกันจ้ะ
ข้าแต่พระเจ้า
ขอทรงปกปักษ์คุ้มครอง โรงเรียนของเรา
และเหล่าทหารกล้า ในกองทัพของเรา
และขอทรงดูแลมิตรของเรา คุณหมู่แมคเบิร์นนีย์
ขณะที่เขาเดินทาง...
จ้ะ
ใช่จ้ะ คุณเอมี่
หมู่แมคเบิร์นนีย์อยู่ที่นี่ ได้สอนสิ่งสำคัญแก่เรา
ว่าศัตรูแต่ละคน ก็ไม่เหมือนอย่างที่เราเคยเชื่อ
ทุกคนก้มหัว และนั่งสมาธิเงียบๆ จ้ะ
ราตรีสวัสดิ์ คุณเอ็ดวีน่า
ราตรีสวัสดิ์ คุณหมู่
ราตรีสวัสดิ์ คุณผู้หญิง
ไม่เอา หยุดนะ
เงียบ เด็กๆ
คุณต้องพักผ่อนแล้ว
ใช่ครับ
ราตรีสวัสดิ์ครับ
ขอบคุณ..ในไมตรีของคุณ
ราตรีสวัสดิ์ คุณหมู่
นอนได้แล้ว
จอห์น...
เอ็ดวีน่า...
ยอดรัก... เดี๋ยว
เอ็ดวีน่า ฟังก่อน ได้โปรด
- ไม่ - เอ็ดวีน่าแสนดี...
- ได้โปรด - ไม่
ไม่
อย่า
- เอาเชือกมาให้ครู - เขาตายรึยัง
เอาเชือกมาให้ครู เราต้องห้ามเลือดก่อน
เร็วเข้า
เกิดอะไรขึ้น
หนูสั่นเพราะสิ่งที่เจอ หนูแทบจะออกจากห้องไม่ได้
น่ากลัวมากที่เขาพรวดพราดเข้าไป...
แล้วเอ็ดวีน่าก็เข้ามาและเริ่มทะเลาะกับเขา
เราต้องแบกเขาไปที่โต๊ะ
พวกเธอได้ยินครูแล้ว เร็วเข้า
- หนูไม่ได้ทำอะไรนะ - ช่วยกันแบกเขามา
ช่วยครู ช่วยครูยกเขา
เงียบๆ นะ เงียบๆ
คุณจะทำอะไร
หยุดได้แล้ว กลับไปที่ห้อง
ไปสิ ทุกคนกลับเข้าห้องเดี๋ยวนี้
ไปสิ
เราจำเป็นต้องตัดทิ้ง
อะไรนะ
ขาเขาหักอย่างแรง
ฉันรักษาไม่ได้ ฉันไม่ใช่หมอ
ไม่
เขากำลังเสียเลือดเยอะมาก
- ได้โปรด - รอถึงเช้า ขาจะเน่าตาย
เธออยากให้ฉันทำยังไง อยากให้เขาตายรึ
ไม่อยาก ไม่
เอ็ดวีน่า มองหน้าฉัน
ฉันต้องการเศษผ้า ยาสลบ
ไปที่โรงรมควัน เอาเลื่อยมาเดี๋ยวนี้
เร็วเข้า ไปเร็ว
รีบหน่อย เขากำลังเสียเลือด
เอ็ดวีน่า...
เอาหนังสือกายวิภาคมาด้วย
"จิตใจลูกคอยอยู่
"ลูกหวังในพระวจนะของพระองค์
"จิตใจของลูก คอยพระผู้เป็นเจ้า
"ยิ่งกว่าคนยาม คอยเวลารุ่งเช้า"
คุณพระช่วย
หล่อนทำอะไรกับฉัน
ให้ตายสิ
ฉันรอพูดคุยกับคุณ อยู่หลายวัน
คุณไม่รู้หรอก ว่าฉันเสียใจแค่ไหน
หล่อนเสียใจ? หล่อนห้ามเธอได้
- ไม่ ไม่ได้ - ทำไมหล่อนไม่ห้ามเธอ
ฉันห้ามไม่ได้...
แม่ตัวดีมาแล้ว
นังคนใจยักษ์
เราช่วยชีวิตคุณไว้
เราไม่มีทางเลือก
หล่อนไม่มีทางเลือก หรืออยากลงโทษฉันกันแน่
ที่ไม่เข้าห้องของหล่อน
มันเป็นอุบัติเหตุ เธอช่วยชีวิตคุณไว้
หล่อนเลวร้ายยิ่งกว่าเธอเสียอีก
พวกหล่อนรวมหัวกันใช่ไหม
ตอนนี้ฉันตกเป็นทาสแล้ว
- จอห์น ได้โปรด... - อย่าเข้ามาใกล้ฉัน
เอาอะไรมาแก้ปวดให้ฉันด้วย
เราจะเอามาให้คุณทั้งขวดเลย
หล่อนไม่เห็นบอกว่า นี่เป็นบ้านของหญิงเสียสติ
ครูมาร์ธาคะ เราจะทำยังไงดี
มารีบอกว่าเห็นกองทัพสหภาพ กำลังใกล้เข้ามา
ถ้าเราปล่อยเขา เขาจะเข้าร่วมกับพวกนั้น
เขาคงบอกเรื่องแปลงผัก และวัวของเรา
เขาจะพาพวกนั้น กลับมาที่นี่...
ใช่จ้ะ
นังพวกปีศาจผูกพยาบาท
คุณเป็นยังไงบ้าง
ฉันพยายามทำให้ครูมาร์ธา ไม่สงสัยเรื่องของเรา
ฉันเป็นห่วงคุณมาก
อีกไม่นาน คุณจะกลับมาแข็งแรง
หุบปาก
คุณอยากได้อะไรไหม
เอากุญแจมาให้ฉัน
ถ้ามันหายไป ครูจะรู้แน่
คุณก็รู้ว่าฉันจะต้องเดือดร้อน
เอามาให้ฉันเหอะน่า
อาจมีอีกดอก ในลิ้นชักเก็บของมีค่าของครู
เอากุญแจมาให้ฉัน
ได้
ฉันจะเอามาให้
นั่นใคร
เจนค่ะ
เจน...
เปิดประตูสักครู่ได้ไหม
ได้โปรด
เจนๆ เธอกำลังจะไปไหน
หนูแค่จะออกไปที่สวน คุณหมู่
เล่นเพลงให้ฉันฟัง สักเพลงได้ไหม
เล่นให้ฟังได้ไหม
เล่นเพลงเพราะๆ ให้ฟังได้ไหม
- เพลงเพราะ สวยเหมือนเธอ - อย่าค่ะ
จริงๆ ฉันไม่ใช่คนเลวนะ เจน
เธอพอจะช่วย
พูดถึงฉันดีๆ กับครูมาร์ธา และคนอื่นได้ไหม
บางทีมันอาจจะกลับไป
เป็นเหมือนเดิม... ก่อนที่...
เธอจะขอครูมาร์ธา ให้ฉันอยู่ที่นี่ได้ไหม
ดูเหมือนครู กำลังทำแบบนั้น
ไม่ ฉันหมายถึง...
ให้เขามาบอกว่า ยินดีต้อนรับฉัน
ให้เขามาคุยกับฉัน และให้ทุกคนมาคุยกับฉัน
เธอจะช่วยฉันได้ไหม
ได้ค่ะ
ขอบใจนะ เจน
หนูอยากให้เขาไปเสีย
เราต้องรอให้กองทัพสหภาพผ่านไปก่อน เร็วๆ นี้ละ
หวังว่าทหารของเรา จะผลักดันพวกเขากลับไป
ครูมาร์ธาคะ หนูกลัว
ครูรู้จ้ะ ที่รัก
เขาบอกจะฆ่าหนู ถ้าหนูส่งเสียง
หยุดพูดได้แล้ว
ได้โปรด เราทุกคนต้องเข้มแข็ง
เขาไม่ได้ทำร้ายเธอ
เธอไม่ได้ถูกทำร้าย ใช่ไหม
เขาเจตนาจะทำร้ายเธอ
เราไม่รู้เจตนาของเขาแน่ชัด
อย่ามาเถียงฉัน
หนูไม่คิดว่าเขา ตั้งใจจะทำร้ายใคร
อาจจะไม่ แต่เราก็มั่นใจไม่ได้
- ถอยออกมา - ว่าไง ว่าไง
วันนี้สุภาพสตรีชาวใต้ที่น่ารัก กำลังเรียนอะไรกัน
วิชาตอนผู้ชายงั้นรึ
ทำไมคุณไม่ไปซะ
เราจะช่วยคุณเก็บของ แล้วคุณจะได้ไป
อ้อ ตอนนี้ฉันไปได้แล้วใช่ไหม
แต่ต้องไปแบบไอ้ด้วน
หล่อนแต่งตัวให้ฉันเสร็จแล้วใช่ไหม
ฉันจะไป ต่อเมื่อฉันอยากไปโว้ย
แต่นี้ไป ทุกอย่างที่นี่จะเปลี่ยนไป
จะบอกให้มันว่า มันจะเป็นยังไง
พวกเธอรู้ไหม ทำไมเอ็ดวีน่าผลักฉันตกบันได
และทำไมครูมาร์ธาคนนี้ ถึงตัดขาฉัน
เพราะฉันไม่ยอมไปห้องหล่อน หรือห้องเอ็ดวีน่า
ไม่ๆ พวกหล่อนไม่ชอบใจ
- พอได้แล้ว - พอแล้ว ฉันจะบอกเอง
ได้โปรดอย่าตะคอก คุณหมู่แมคเบิร์นนีย์
คุณจะทำให้เฮนรี่กลัว
ไม่นะ เอมี่
- เอมี่ - อย่าเข้ามาใกล้หนูนะ
มานี่ มานี่
ไม่เป็นไร
ครูมาร์ธา เราจะทำยังไงกันดี
จะต้องไม่มีอะไร
ไม่เป็นไร
ครูอยากให้เธอไปเอาเศษผ้าสีน้ำเงิน ไปผูกไว้ที่ประตูหน้า
แสร้งทำว่า เธอไปเก็บวอลนัท
แล้วผูกเศษผ้าที่ประตู และรีบกลับมาที่นี่
เธอทำได้ไหม
ได้ค่ะ ครูมาร์ธา
ดีจ้ะ เร็วเข้า
เธอทำอะไรน่ะ คุณเอมี่
เข้าข้างใน และอยู่แต่ในนั้น
ช่วยด้วย
ปล่อยหนูนะ
ครูมาร์ธาพูดว่าไง
- อย่าเข้ามานะ - ทำไมเธอถึงไปส่งสัญญาณ
- ครูมาร์ธา - เอมี่
หล่อนคิดอะไร ถึงส่งเด็กหญิง ไปทำตามที่หล่อนสั่ง
หมู่แมคเบิร์นนีย์ ได้โปรด
ไม่เป็นไร
คุณเข้าไปข้างในกับเรานะ
เรายังมีเบอร์เบิ้นอีกขวด อยู่ในห้องเก็บไวน์
งั้นไปเอามาสิ
ไปทางโน้นแล้วนั่งลง
นั่งลง
นั่งลง พวกหล่อนทุกคน
เอมี่ ฉันนึกว่าเราเป็นเพื่อนกัน
ฉันไม่เคยคิดทำร้าย พวกหล่อนทุกคน
แล้วดูฉัน ดูว่าพวกหล่อนทำอะไรกับฉัน
ฉันยอมตายดีกว่าขาด้วน
เดินโขยกเขยก
ทำไมไม่ฆ่าฉัน ตอนที่มีโอกาส
ฉันเห็นสายตาที่พวกหล่อนมองฉัน รังเกียจ สังเวช
เป็นคน ฉันก็ยังไม่ใช่ด้วยซ้ำ
ฉันรับความเมตตาของพวกหล่อน หลงไว้ใจ
แล้วพวกหล่อนก็ปั่นหัวฉัน และแล่เนื้อฉัน
พอกันที กับความชั่วช้าของพวกหล่อน
ฉันเหลือกระสุน 6 นัด ในปืนนี่
ต่อไปถ้าพวกหล่อน คิดจะเล่นตุกติก
สาบานได้ ฉันจะยิงพวกหล่อนแน่
ได้ยินรึเปล่า
นัดต่อไป จะเป็นหนึ่งในพวกหล่อน
เอ็ดวีน่า
เธอจะทำอะไร อย่า...
หล่อนต้องการอะไร
ครูปล่อยให้เธอ อยู่ตามลำพังกับเขาได้ยังไง
อลิเชีย ได้โปรด ขอครูคิดก่อน
ฉันนึกแล้ว ว่าเป็นความผิดพลาด ที่เธอพาเขามาที่นี่
จะโทษเอมี่ไม่ได้ เขาทำด้วยจิตใจที่ดีงาม
ครูพยายามคิดอยู่
เราต้องกำจัดเขาเสีย
เราอยู่ที่นี่ไม่ปลอดภัย ถ้าเขายังอยู่ในบ้าน
เราทิ้งเขาไว้ในป่าไม่ได้หรือคะ
ไม่ มันเสี่ยงเกินไป
จับเขาแขวนคอดีไหม
เราจะไม่ทำอะไรที่ป่าเถื่อน
เราจะทนแบบนี้ ให้เขาอยู่ที่นี่ต่อไปไม่ได้
ครูรู้ ครูถึงต้องคิดไง
ครูกำลังพยายามคิดแผนอยู่
หนูบอกเขาได้ว่า บางคนไม่ต้อนรับเขา
เธอห้ามพูดแบบนั้นเชียว
เธอโง่แล้วถ้าคิดว่าเขา จะฟังคำพูดของเธอ
- ฉันแค่พยายามจะช่วย - สาวๆ ไม่เอา อย่า
ครูไปตามคนช่วยได้ไหม
ไม่ได้ ครูทิ้งพวกเธออยู่กับเขา ตามลำพังไม่ได้
เขาชอบเห็ด
คุณหมู่ชอบเห็ดที่เราทำให้เขากิน
ถ้าเกิดเอมี่เก็บเห็ด...
ชนิดพิเศษให้เขาล่ะคะ
เธอคิดว่าเธอจะทำได้ไหม เอมี่
เธอคิดว่าจะหาเห็ดได้ไหม
เธอจะต้องเงียบมากๆ
เธอจะต้องออกจากบ้าน ให้เงียบที่สุด
ได้ไหม
ได้ค่ะ ครูมาร์ธา
ห้ามให้เขาเห็นเธอ
เราจะใช้แผนนี้ เราจะทำอาหารค่ำอย่างดี
เราจะเชิญเขามาจัดงานเลี้ยงส่ง
เสิร์ฟแฮมรมควัน ทำบิสกิต
แล้วเอาเห็ดไปผัดกับเนยและไวน์
ให้ผมช่วย
- ขอบคุณค่ะ - ยินดีครับ
- สายัณห์สวัสดิ์ คุณผู้หญิง - สายัณห์สวัสดิ์
สาวๆ
หมู่แมคเบิร์นนีย์
เราอยากให้คุณรู้ว่าเราไม่ขุ่นเคืองใดๆ
และเราทำอาหารมื้อนี้
เพื่อฉลองให้กับการเดินทาง ข้างหน้าของคุณ
ขอบคุณที่ไม่ถือสา การบันดาลโทสะของผม
ไม่เก็บมาคิดเลย
ผมอยากขอบคุณทุกคน สำหรับมื้อนี้ มันดู...
ดูเป็นมื้ออาหารที่หรูที่สุด ที่ผมเคยเจอมา
เชิญทานให้อร่อยค่ะ
- ครับ - เดี๋ยวๆ
เราต้องสวดมนต์
ข้าแต่พระเจ้า ขอบคุณอาหารมื้อนี้
ที่ทรงประทานข้าวให้เรากิน
- เอเมน - เอเมน
ช่วยเทไวน์ให้ฉันได้ไหม มารี
ขอบใจ
- ขอบคุณค่ะ - ยินดีครับ
หนูเอมี่เก็บเห็ดมาวันนี้
คุณจะรับหน่อยไหม คุณหมู่
แน่นอนครับ ผมชอบเห็ด
ขอบใจ คุณมารี
คุณมอร์โรว์?
ครูเอ็ดวีน่า
ครูไม่ชอบเห็ดนี่คะ
จริงจ้ะ ที่จริงฉันไม่ชอบ
งั้นไม่เป็นไร
ขอบคุณ
คุณพระ
คุณเอมี่ เธอเก็บเห็ดพวกนี้เองหรือ
อร่อย
ผมจะไม่อยู่ที่นี่นานหรอก
แต่ระหว่างที่ผมอยู่นี่
ผมจะพยายามชดเชย...
เคราะห์ร้ายทั้งหลายที่เกิดขึ้น
คุณอลิเชีย
ผ้าที่เธอปักถึงไหนแล้ว
เป็นไปด้วยดีค่ะ
ครูต้องชมว่า ดอกกุหลาบดูสวยมาก
ดอกกุหลาบสีชมพู เป็นสีโปรดของครูอยู่แล้ว
จอห์น?
ผมหายใจไม่ออก...
จอห์น?
เป็นอะไรคะ
เป็น...
เป็นอะไรคะ
คุณเอมี่
เย็บให้ตรง แบบที่ครูเคยสอน
เอ็ดวีน่า
ค่ะ ครูมาร์ธา
อย่าตึงเกินไป หนูเอมี่
ฝังเขาไว้ที่นี่
Thai